Blogger versus journalist
misschien zelfs gevoeliger dan ooit. Afhankelijk van wie de vraag stelt voelen ofwel de bloggers ofwel de journalisten zich beledigd. Van dat soort discussies bleef ik altijd ver weg. Tot nu.
De zachte aanleiding voor deze blogpost was een schijnbaar onschuldige tweet van mij over de HP Spectre XT. Een fraaie ultrabook die ik op dat moment aan het benchmarken was in ons testlab, en waarvan ik dacht ‘Kom, zo’n mooie machine verdient een tweet+foto’. Zo gezegd, zo gedaan. Ik doe dat regelmatig, pochen met de coole hardware die ik dagelijks in handen krijg en waar ik vervolgens mijn mening over mag geven. Dat is mijn job. Ik word er zelfs relatief goed voor betaald. Ik hou van mijn job.
Normaliter krijg ik weinig reacties op een dergelijke tweet. Tot Jan Seurinck, mijn favoriete übertweep, hem oppikte, en er zich een korte maar interessante conversatie ontspon. Jan vond ‘deze aanpak beter dan bij de bloggers’. Ik wist niet meteen wat hij daarmee bedoelde, buiten dat hij mij duidelijk zag als een journalist.
Jan Seurinck verwees vervolgens op eigenwijze wijze naar een blogpost van hem. Daarin beschreef hij zijn teleurstelling in de relevantie van een bloggersevent dat HP organiseerde naar aanleiding van de lancering van HP Spectre ultrabook. Die avond was er blijkbaar meer aandacht voor lifestyle, muziek en booze dan voor het product zelf.
Natuurlijk hoopte HP dat de aanwezigen hun sociale netwerken zouden overrompelen met vluchtige tweets, blogposts, instagrams en wat nog allemaal meer over de Spectre. Want ja, zo’n mooi ding, dat laat niemand onberoerd, toch?
De blogger als marketinginstrument, dus. Om pageviews, vind-ik-leuks en RT’s en +1’s te genereren. Want dat kun je meten. Het gebeurt constant. En journalisten doen daar duchtig aan mee. Dat geef ik toe. Logisch ook als we allemaal met dat dogma van online profilering opgescheept zitten. Ik post iets online, dus ik besta. Zoiets.
Lifestyle versus benchmarks
Mijn eerste gedacht na het tweetconversatietje met Jan Seurinck: dus HP organiseert hippe parties voor bloggers, en laat het vuile reviewwerk over aan de journalisten? Twee minuten later bekeek ik het al helemaal anders. Fierheid stak de kop op. Want al in de tweede week van mei – meer dan een maand voor HP’s bloggersfeestje – plaatste ik op Google+ (jawel, daar is het vandaag te doen, mensen) mijn eerste bevindingen van de Spectre. Daarmee was ik wereldwijd bij de eersten – al besefte ik dat op dat moment niet.
De productmanager van HP was mij kort ervoor de Spectre komen demonstreren in ons testlab. Zo’n persoonlijke demo komt wel vaker voor. Ik hoef weinig kostbare tijd op te offeren, en kan nadien meteen aan de slag met de laptop. En HP hoeft geen hartvormige pralinedoos, geen usb-stick met stockfoto’s en zelfs geen deejay of sterke drank te voorzien. Een duidelijke win-win situatie.
En meteen ook het bewijs dat ik voor HP een bevoorrechte partij ben voor wat betreft de nieuwste laptops. Laptops zijn mijn expertise. Ik review ze al sinds eind de jaren negentig. Laat die bloggers maar feesten en hip wezen. Ik heb mijn werk als journalist gedaan. Case closed.
En dan nu, het punt dat ik wil maken…
Het aantal gedegen Belgische technologiejournalisten dat het verschil kent tussen een bit en een byte valt op te weinig handen te tellen. De meesten ken ik persoonlijk of op z’n minst van naam of faam. Sommige journalisten bloggen ook . Sommige bloggers beschouwen zichzelf als evenwaardig aan ‘de’ journalist. Ik vel geen oordeel, maar kijk veel liever naar je schrijfsels, je werkethiek en je kennis van technologie. Wie die mix bij zichzelf kan laten renderen heeft mijn aandacht, blogger of niet.
De mediasector staat momenteel op z’n kop. De job van de onafhankelijke, mondige en kritische journalist is daarbij bedreigd. Weinigen die er om malen. Gaan bloggers de taak van journalist overnemen? Ik zie het niet snel gebeuren. De journalist, zowel online als print, gaat zichzelf hoe dan ook moeten heruitvinden. Veel bedrijven schatten de mening van bekende bloggers/tweeps nu al hoger in dan die van de journo’s. Kijk maar naar het buitenland. Veel Amerikaanse en Britse techbloggers zijn uitgegroeid tot ware autoriteiten. Joshua Topolsky bijvoorbeeld. Zelfs het grote PC Magazine (disclaimer: ik werk voor de BE/NL versie van PC Magazine) noemt zichzelf maar al te graag een techblog, ook al zijn het van oorsprong klassieke magazinejournalisten die er werken.
Je bent dus maar beter een blogger, merk ik steeds vaker. Misschien is die vaststelling een reden dat ik recent startte met deze blog. Om toch maar niet vergeten te worden bij de volgende uitnodiging voor een niet te missen productlancering. Maar vooral: in Vlaanderen zie ik bitter weinig resultaat van een kwalitatieve blogosfeer die gaat over technologie. Waar zitten die techbloggers met attitude én kennis?
Misschien zit ik er als printjongen ook gewoon niet diep genoeg in in dat online wereldje. Kan best zijn. Laat dus gerust weten welke Vlaamse techblog(ger) volgens jou de professionals het nakijken geeft. Ik wil ze maar al te graag ontdekken… om vervolgens ervan te leren en beter te doen. Iemand zin in een start-up?
Met dank.
P.S. Deze blogpost werd volledig getypt op het overigens uitstekende toetsenbord van de HP Spectre XT. Mijn mening inclusief testresultaten van deze ultrabook lees je vanaf 18 september in PC Magazine. En als je niet wilt betalen voor een magazine, mail ik je tegen dan graag een PDF’tje door. Gratis. Ook voor bloggers.
Disclaimer: deze blogpost werd geschreven buiten mijn reguliere werkuren. Ik ben op geen enkele manier benaderd, bevoordeeld of betaald geweest voor mijn mening en inzichten. HP stelde mij en mijn werkgever gratis de Spectre (XT) ter beschikking voor een beperkte periode. Aan het maken van de review waren geen kosten verbonden voor HP, tenzij voor het verzenden en weer ophalen van de producten. Het kan zijn dat mijn uitgever me terugfluit voor het beloven van gratis magazinecontent aan bloggers. Als dat gebeurt zoek ik wel een andere weg om de content tot bij jou te krijgen.
