WK Party op groot scherm en met Sonos surround

Of ik eens een WK Party wilde organiseren. Zo een met een XXL-scherm, en alle denkbare toeters en bellen.  Als bescheiden filmfanaat had ik al een mooie setup in huis, vind ik zelf. Een Panasonic plasma-tv, vijf THX-luidsprekers, een Onkyo a/v-receiver én een subwoofer zo groot als het bekende Ikea Lack-tafeltje. Alles piekfijn afgestemd met de decibelmeter voor een optimale geluidservaring.

Je kan dus wel stellen dat ik wat gewoon ben in mijn huiskamer als het op surroundgeluid aankomt. Speciaal voor de wedstrijd België-Rusland haalde ik op vraag van Sonos mijn audio-video-opstelling echter helemaal door elkaar, met als enige doel een 15-tal vrienden optimaal te laten genieten van deze WK-wedstrijd.

Projectie

Een groot scherm? Dat betekent automatisch het gebruik van een projector. Gelukkig had ik een wat oudere maar nog prima bruikbare Samsung SP-M205W liggen, met hdmi-ingang en de mogelijkheid om in HD-kwaliteit te projectoren.

Alleen is deze projector een ambetant beestje als het op plaatsing aankomt: hij kan enkel verticale keystone-correctie aan, wat in de praktijk betekent dat hij loodrecht voor het scherm moet staan… en bijgevolg ergens  in het ‘publiek’ staat. Plafondmontage zou dat probleem verhelpen, maar dat is vrij duur, vergt veel werk en voor een tijdelijke opstelling is het overkill (en ook: mijn vrouw liet boren in het plafond niet toe).

Uiteindelijk belandde de projector op een simpel bijzettafeltje vlak voor het publiek, op een afstand van zo’n 3,5 meter van het projectiescherm. Voldoende voor een beelddiagonaal van dik twee meter. Ook voor dat projectiescherm hoefde ik geen cent uit te geven. Een wit Ikea Tupplur-rolgordijn met een breedte van 2 meter voldoet prima, al had ik het onderaan wel verzwaard met een metalen buis om het doek zo strak mogelijk te krijgen. Werkt perfect, en kost bijna niets.

Geluid

Een groot scherm is nog maar het begin. Je waant je pas echt in het stadion als de sfeergeluiden van alle kanten lijken te komen. Mijn eigen geluidsset was niet bruikbaar, omdat deze opgesteld stond rond mijn tv, terwijl het projectiescherm aan een andere muur hing, weliswaar in dezelfde kamer. Gelukkig zorgde Sonos voor een volledige surroundset die ik mocht testen voor deze gelegenheid.

De draadloze luidsprekers van Sonos waren mij alvast niet onbekend. De Play:3 en Play:1 speakers heb ik bijna twee jaar geleden al uitgebreid kunnen uitproberen. Maar dat ging toen om een stereo-opstelling bedoeld voor muziekweergave. Sinds Sonos de Playbar soundbar uitbracht, kun je de speakers echter combineren tot een quasi surround-oplossing voor homecinema: centraal komt de Playbar, twee Play:1’s fungeren als surroundluidsprekers, en dat alles wordt aangevuld met een zeer fraai vormgegeven subwoofer. Het zijn allemaal draadloze (Wi-fi) luidsprekers, al blijven ze wel nood hebben aan een stopcontact om te kunnen werken.

De installatie van het hele systeem verliep zodanig vlot, dat zelfs absolute leken dit toch wel hoogtechnologische setje aan de praat moeten krijgen. Enige voorwaarden zijn Wi-Fi-dekking (eventueel voorzien door de Sonos Connect-module) en de aanwezigheid van de gratis Sonos-software op je tablet of pc. Je voegt luidspreker per luidspreker toe met behulp van de softwarewizard, en brengt ze eventueel samen in een virtuele groep zodat ze als één geheel het geluid afspelen, ongeacht hun locatie.

De Playbar vereist net iets meer configuratie. Om te beginnen beschikt hij enkel over een digitale, optische geluidsingang (S/PDIF). De bijhorende kabel zit netjes mee in de doos, en deze verbind je rechtstreeks met je tv, of met een digitale settopbox. Tijdens de installatie wordt ook de afstandsbediening van je tv herkenbaar gemaakt door de infraroodsignalen aan te leren aan de Playbar. Zo heb je geen nood aan nog een extra afstandsbediening. Handig!

Het is trouwens een sterk punt van Sonos dat je alle speakers volledig met behulp van software bedient. En dat gaat behoorlijk ver: je kunt er een eventuele vertraging tussen geluid en beeld mee wegwerken, de achterluidsprekers ‘ambient’ maken, of spelen met de verschillende instellingen voor bas, treble, enz.

Eveneens goed bekeken van Sonos: de (loodzware) Playbar is zowel liggend op tafel, als hangend tegen een muur te gebruiken, liefst boven of onder je tv natuurlijk. In mijn situatie kreeg de soundbar echter een plaatsje op … de vensterbank, netjes onder het projectiescherm. De Play:1’s plaatste ik gewoon op een kast en commode achter het publiek, en de sub zat verstopt in een hoekje van de woonkamer.

Het valt me trouwens op dat heel deze opstelling nauwelijks zichtbaar is, wat dan weer uitstekend nieuws is voor de beruchte WAF.

Kabelhel!

Vreemde tussentitel, want de Sonos-speakers zijn natuurlijk draadloos. De uitdaging bestond er voor mij vooral in om de Playbar aan te sluiten op de geluidsuitgang van mijn Digicorder, en tegelijkertijd van daaruit het videosignaal naar de projector te sturen. Gezien de grote afstanden tussen de drie apparaten was dat geen sinecure.

Een 5 meter lange hdmi-kabel had ik gelukkig nog wel liggen, maar een S/PDIF optische geluidskabel van dezelfde lengte is veel minder courant. Uiteindelijk moest ik mijn settopbox verplaatsen tot vlakbij de Playbar. Dit schema toont hoe mijn tijdelijke setup in elkaar stak:

Opdracht volbracht?

Het was de eerste keer dat ik een projectiescherm combineerde met een surround geluidsset, en het was de moeite waard. Ondanks wat geklooi met kabels en het zoeken naar de juiste opstelling, kon ik mijn gasten uiteindelijk trakteren op een volwaardige WK-belevenis met kamervullend geluid van hoge kwaliteit. En ja, zelfs als de volumeknop omhoog ging, hielden de speakers zich kranig.

Het enige minpuntje wat mij betreft is de Sub. Een subwoofer moet vooral ondersteunend werken en mag je amper “horen”, tenzij het écht nodig is. De Sub blijkt echter niet bepaald subtiel, en hoewel het leuk is om de ramen flink te laten trillen, heb ik uiteindelijk de lage tonen bijna volledig uitgeschakeld. Anders gingen de bassen al snel overheersen, en dat stoort, vind ik. Zeker voor een voetbalwedstrijd waar de impact van lage tonen eerder beperkt is. Anderzijds: voor films blijft een subwoofer natuurlijk onontbeerlijk.

Maak de rekensom en je zal zien dat de Playbar, de Sub en twee Play:1’s samen zo’n 1.800 euro kosten. Dat is een smak geld, maar ze zijn dat geld mijns insziens waard, buiten misschien de Sub. De geluidskwaliteit is bovengemiddeld, het design en de bouwkwaliteit zijn top, maar bovenal zijn de mogelijkheden van draadloos streamen eindeloos en vooral met hun erg gebruiksvriendelijke software en geïntegreerde audiodiensten (Spotify, Google Play Music, enz.), weet Sonos zich te onderscheiden. En dan heb ik het nog niet gehad over multi-roomgeluid.  Hou er wel rekening mee dat het een gesloten systeem is: een geluidsset van Sonos is niet te combineren met luidsprekers van andere merken. Ook wat betreft de online muziekdiensten ben je volledig afhankelijk van wat Sonos ter beschikking stelt.

Met dank aan Sonos en Joke van Progress Communications voor het mogelijk maken van deze WK Party.

Full disclosure: Sonos voorzag mijn gasten en mij gratis van de nodige dranken en snacks tijdens de wedstrijd.