We zullen wel zien
Een berg werk is het wel, zo’n eigen blogwebsite-ding. Gelukkig is het opzetten ervan dankzij zoiets als WordPress in een wip gebeurd. Ook een thema uitzoeken kost geen moeite (zelfs geen centen). Maar dan begint het echte labeur: ook nog iets zinnigs doen met die nieuwboren site. Regelmatig iets opmerkelijks posten is slechts weinigen gegeven. Het boeltje draaiende houden, en hopen dat er iets moois uit bloeit is een dagelijks terugkerende taak. Dat weet ik uit ervaring. Ik pretendeer niet dat het me deze keer wel gaat lukken. Fail fast, fail often… of zoiets.
Eigen plekje
En toch kriebelde het bij mij ergens. Een eigen plekje op het internet is immers het mooiste wat een omgekeerde digibeet zich wensen kan, niet? Niemand die me hier moet komen vertellen wat kan en mag. Hier moet niemand een EULA ondertekenen, of schrik hebben voor enige vorm van censuur. En als mijn blogje later groot en succesvol wordt (fingers crossed) kan ik er misschien nog een centje aan verdienen, al moet ik meteen toegeven dat dit siteje geen enkele commerciële insteek heeft. En vraag me al helemaal niet naar een business plan of uitgekiend socialmediaplan. Dat is allemaal niet relevant op dit moment. Laten we het hier vooral plezant en vrijblijvend houden.
Sociale netwerken komen en gaan, maar dit blogje zal altijd blijven bestaan.
Deze blog is ondanks dat hij nu bestaat geen vervanging voor mijn geblabber op Twitter of voor mijn schrijfsels op Google+. Of misschien op termijn wel. Ik weet het niet. We zullen wel zien. Geef me gewoon wat tijd. Er zal hier nog veel veranderen; het thema om te beginnen. En de indeling natuurlijk ook. En hopelijk voor jullie ook de inhoud. Want daar draait het uiteindelijk toch om, niet? En als ik heel eerlijk ben, wringt daar weleens het schoentje: echt gedegen en ongekleurde content heeft onderzoek en rijping nodig. De vluchtigheid van digitale content online, zowel goede als slechte content, is wat me vandaag nog het meest verbaast… en vermoeit. Ook ik zondig me weleens aan te gemakkelijke content. Het kan niet anders of deze blog helpt me om te frainen, even naar adem te happen, om hem vervolgens te laten uitgroeien tot een waardevolle uitlaapklep voor de dingen die er, voor mij althans, echt toe doen.
Tot binnenkort
(Disclaimer: dit blogje blijft bestaan zolang ik jaarlijks 20 euro over heb voor de domeinnaam en de hosting)

